wicked little town

Μr heiz συγγνώμη για την καθυστέρηση της συμμετοχής μου στο «παιχνίδι» στο οποίο με προσκαλέσατε, μα είχα πολλά ειδικά μικροπροβλήματα!

Το αβατάρ μου λεπόν είναι «κλεμμένο» από μια έκθεση που είχα δει εκείνο τον καιρό στην μικρή καλή και παχιά μας Ολλανδία, στην kunsthal, στον υπόγειο χώρο του μουσείου, τότε που εκεί γινόταν και η biennale του Ρότερνταμ.

Στην έκθεση αυτή ο καλλιτέχνης είχε ένα σωρό φωτογραφίες και μικρογλυπτά, όπου προσπαθούσε να φτιάξει φάτσες χρησιμοποιώντας διάφορα καθημερινά αντικείμενα. Τις περισσότερες φορές αποτυχημένα κατά τη γνώμη μου αν θέλετε!

Η συγκεκριμένη φατσούλα όμως κέρδισε τη συμπάθειά μου, γιατί κατά κάποιον τρόπο έχω την αίσθηση ότι είναι δικιά μου! Χα, χα λέτε αυτός να ήταν και ο σκοπός του καλλιτέχνη; (Μεταξύ μας δεν νομίζω!)

Ένα σωρό φίλοι και γνωστοί μου έχουν πει πως έχω τη μοναδική ιδιότητα να έχω «ανεστραμμένο χαμόγελο», το οποίο σημαίνει πως ενώ χαρακτηριστικά όταν κανείς χαμογελάει τα άκρα των χειλιών του καταλήγουν προς τα πάνω, J, σε εμένα συμβαίνει το αντίθετο L, χαμογελώντας πάντα όμως!

Ο δεύτερος λόγος είναι πως πάντα είμαι η «μικρή» ή ο «μικρός» κατά άλλους, οπότε πάλι η συγκεκριμένη εικόνα με αντικατοπτρίζει, διότι έχει κάτι το μικρό!

Οι λόγοι όπως θα διαπιστώσατε ήταν αρκετά πεζοί και ολίγοι, μα ικανοί για την στιγμή που έστηνα το blog ετούτο, για να διαλέξω το τενεκεδάκι μου ως αντιπρόσωπό μου!

Τhanx a lot, ή dank u well harisheiz αλλά δεν ξέρω σε ποιους να δώσω πάσα πέρα από εσένα και τον brightbitebyalex, πράγμα άσκοπο για ευνόητους λόγους!