queries
8 σχόλια μέχρι στιγμής
Γράψτε ένα σχόλιο
Σεπτεμβρίου 27, 2007, 12:52 μμ
Κατηγορίες: VAN NELLE
Κατηγορίες: VAN NELLE
Ο σχεδιασμός βοηθάει τους ανθρώπους να έρχονται πιο κοντά! Ναι λοιπόν όταν κάποιος σχεδιάζει το σπίτι του και για αυτό το σκοπό καλεί ένα ολόκληρο επιτελείο ανθρώπων υποτίθεται ότι προσπαθεί να έρθει πιο κοντά στο στόχο του να αποκτήσει αυτό ακριβώς που θέλει. Γίνεται έτσι όμως; Ή καταλήγει να πείθεται, με βάση 5-10 στοιχεία που δίνει σε αυτό το «επιτελείο», για ένα αποτέλεσμα που είναι το αποτέλεσμα της φαντασίας του επιτελείου;
Και αν είναι έτσι αυτό είναι κακό; Ή είναι η κλίμακα της κατοικίας που το κάνει να φαίνεται παράξενο;
Σίγουρα είναι το σωστό. Αν αυτό υπήρχε σαν κοινή λογική στην Ελλάδα, ίσως το τοπίο γύρω μας να μην ήταν έτσι όπως είναι…
8 σχόλια μέχρι στιγμής
Γράψτε ένα σχόλιο
Γράψτε ένα σχόλιο
Η αλλαγή γραμμής και παραγράφου γίνεται αυτόματα, η διεύθυνση e-mail δεν εμφανίζεται ποτέ και επιτρέπεται η χρήση HTML:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
δε σε καταλαβαίνω ακριβώς. αναφέρεσαι στις 10.000 άσχετες θειές που θα εκφράσουν τη γνώμη τους πάνω στο πως θα πρέπει να είναι η σκάλα και το τζάκι για την κάθε τρώγλη που σου παραγγέλνει ο κάθε νεόπλουτος και προσπαθείς να την κάνεις να μοίασει με σπίτι?
..αν ναι τότε νομίζω ότι σε καταλαβαίνω!
και δεν είναι σωστό. ο σχεδιασμός προκύπτει από εσένα που το έχεις υποτίθεται σπουδάσει, σε στενή συνενόηση με τον πελάτη που δεν ξέρει απαραίτητα τι θέλει, αλλά οφείλεις να καταλάβεις εσύ.
Ως προς τις ελληνικές πόλεις τώρα, δεν είναι έτσι λόγω της “θείας(!)” παρέμβασης. είναι έτσι γιατί δεν υπήρξε καμία συνενόηση. πρώτα έχτισαν και μετά ρώτησαν. αυτό που φωτογραφίζεις εσύ δεν είναι η ελληνική πόλη, είναι το ελληνικό προάστιο.
και άσχετο, αλλά όπως έχει πει και ο μέγας oxotnic, που του το είπε κάποιος άλλος μεγάλος νομίζω, “η πολυκατοικία είναι σαν την πουτάνα. αν πας θα ξαναπάς”!
καλή σου μέρα
Σχόλιο από brightbitebyalex Σεπτεμβρίου 27, 2007 @ 1:05 μμσκατά, μου τη σπάει να κάνω κόμεντ που είναι μεγαλύτερο από το ποστ στο οποίο το κάνω.. :S
Σχόλιο από brightbitebyalex Σεπτεμβρίου 27, 2007 @ 1:05 μμσορρυ μεϊτ!
Σχόλιο από kissogram Σεπτεμβρίου 27, 2007 @ 1:18 μμτα είπες καλά. Αλλά να είχα την απορία τώρα που το κάνω και γω. Το σκεφτόμουν όλο το βράδυ. Στο προάστιο αναφερόμουν, γιατί εκεί χτίζονται άλλωστε και οι μονοκατοικίες (!)
Ο oxotnic μια μέρα θα γράψει ιστορία, χιχιχι
Κι όπως έχει πει και το αφεντικό μου παλαιότερα ‘It’s another dream you dreamt for them’.
(Kalo e?)
Σχόλιο από oxotnic Σεπτεμβρίου 27, 2007 @ 3:34 μμκαλός ο man.. και ξέρεις ότι το ίδιο κόμεντ μπορείς να το βάλεις και στο επόμενο ποστ. ταιριάζει
Σχόλιο από brightbitebyalex Σεπτεμβρίου 27, 2007 @ 4:53 μμτο αφεντικό σου ξέρει πολλά!
Σχόλιο από kissogram Σεπτεμβρίου 27, 2007 @ 5:53 μμ“Ο σχεδιασμός βοηθάει τους ανθρώπους να έρχονται πιο κοντά” μέσω της σχεδιαστικής διαδικασίας ή μέσω του σχεδιαστικού αποτελέσματος ή ισχύουν και τα δύο με διαφορετικό τρόπο; Επίσης τι είναι αυτό που σχεδιάζουμε; Σενάρια κατοίκησης, αναπαραστάσεις, σενάρια κατασκευής, όλα;
“Και αν είναι έτσι αυτό είναι κακό; Ή είναι η κλίμακα της κατοικίας που το κάνει να φαίνεται παράξενο;” Θα έλεγα η φύση της κατοικίας. Αρχίζω και γίνομαι λίγο Chomskικός και τείνω να θεωρώ ότι οι κατοίκηση πέρα από κοινωνική ανάγκη όπως την βλέπαμε τόσα χρόνια και την χτίζαμε τόσα χρόνια είναι μια δυνατότητα η οποία είναι έμφυτη στην ανθρώπινη φύση και προϋπάρχει, αυτό που μένει είναι να ενεργοποιηθεί για να γίνει πραγματικότητα. Το “πως” είναι μια μεγάλη ιστορία καθώς σε εκείνο το κομμάτι της πραγματοποίησης που λέγεται σχεδιασμός μπαίνουν ζητήματα κοινωνικής κατασκευής τόσο του σχεδιαστή, όσο και του κατοίκου. Η άποψη πάντως ότι ο αρχιτέκτονας είναι mediator ανάμεσα στον πελάτη και την ιδέα του για την κατοίκηση ή αυτός που ενεργοποιεί την δυνατότητα ώστε η ιδέα της κατοίκησης από to realm του virtual να ενταχθεί στον υλικό κόσμο είναι κάτι που δεν παίζει στην Ελλάδα. Ο αρχιτέκτονας στην Ελλάδα είναι mediator ανάμεσα στον πελάτη και τον εργολάβο… Γι’αυτό έχω αρχίσει να πιστεύω πολύ περισσότερο στον παρεμβατισμό του χρήση στον σχεδιασμό και να θεωρώ ότι ο ελληνικός αστικός χώρος, με όλες τις αυτοκατασκευές και αυθαιρεσίες του, όσο άσχημος και προβληματικός κι αν είναι, έχει ως χαρακτηριστικό την ελευθερία του χρήστη. Δεν ξέρω αν τελικά είναι καλός ή κακός ο τρόπος που γίνεται αυτό, αλλά δεν είμαι και βέβαιος ότι είναι δουλειά του αρχιτέκτονα να τον αλλάξει ριζικά!
Σχόλιο από harisheiz Σεπτεμβρίου 28, 2007 @ 8:21 πμΊσως το σενάριο που θέλει τον αρχιτέκτονα να παρεμβαίνει για να διορθώνει μικρά πράγματα στην κλίμακα της πόλης να είναι πιο εφικτό και πιο δίκαιο, έναν συνολικό και απόλυτο σχεδιασμό σίγουρα δεν τον επικροτώ, μια τακτική open ended είναι πιο λογική στις μέρες μας…
Σχόλιο από harisheiz Σεπτεμβρίου 28, 2007 @ 8:25 πμ