wicked little town

Προς αναζήτηση ανθρώπων. Γιατί σε αυτή τη χώρα και μάλιστα σε συγκεκριμένες περιοχές της (aka Θεσσαλονίκη), όλα μένουν στα λόγια;

Δεν θέλω να ξανακούσω φράσεις του τύπου, « μα γράψε μου εσύ αυτά που λες και εγώ θα στα δημοσιεύσω», «σε δέκα μέρες από τώρα σε θέλω με τις ιδέες σου για αυτό που λέγαμε, για να το βάλουμε προς» κτλ

ΜΠΛΑ, ΜΠΛΑ, ΜΠΛΑ…

Ναι λοιπόν βάλτε στην άκρη τα κόμπλεξ και αν έχετε να πείτε και να κάνετε κάτι κυνηγήστε το… Κανείς δεν έρχεται να σε παρακαλέσει για να δουλέψεις για αυτόν, κανείς δεν αναγνωρίζεται ως «διακεκριμένος» από το σπίτι του, είμαστε όλοι πάρα πολύ απλά αντικαταστάσιμοι. Απλά και μόνο γιατί είμαστε πολλοί!

Ωδή στο Βαγγέλη, το ΤU Delft, στην Ολλανδία που αποδεικνύει πόσο τίποτα δεν είναι απίθανο. Κράξιμο στα ψώνια χωρίς περιεχόμενο, που μαστίζουν την Ελλάδα σε αφοπλιστικά τεράστια ποσοστά και επιβάλλουν την ύπαρξή τους μόνο μέσω P.R..

Και τέλος για τους «φίλους» που απογοητεύτηκαν όταν έμαθαν ότι προσφάτως δουλεύω και ως σερβιτόρα, προτείνω να παρουσιάσουν ξανά τα σχόλιά τους, όταν και αυτοί θα αγοράσουν Mac  με δικά τους χρήματα! Ευχαριστώ για την προσοχή σας και καλή μας μέρα!