wicked little town

Πέρασε λίγος καιρός, γεμάτος πολλά και διάφορα.

Πολιτικά δεν έχω νομίζω να σχολιάσω τίποτα, παρακολουθώ όλο αυτό το ηλίθιο πανηγύρι με το στόμα ανοιχτό και περιμένω να τελειώσει. Μισώ τη γελοιότητα, ειδικά όταν προσφέρεται τόσο πρόστυχα.

Σκόπευα να πάω να ψηφίσω, μέχρι που εχθές το μεσημέρι χτύπησε το τηλέφωνο σπίτι μου και μια γκόμενα με κάλεσε να πάω στη μεγάλη συγκέντρωση του Καραμανλή στην Αριστοτέλους. Έχουμε πιάσει πάτο. KISS MY ASS

Θα μιλήσουμε για παραμορφώσεις.

Το διάστημα μιας ζωής, όπου αυτή κυλάει κανονικά, εσύ νομίζεις ότι κάνεις μια προσπάθεια να τη ζήσεις, αλλά όταν κάθεσαι και το σκέφτεσαι βρίσκεις πως απλά ο χρόνος περνάει και πάει. Προτιμώ να μην κοροϊδεύω τον εαυτό μου, οπότε δεν θα πάω να δώσω σήμερα.

Η παραμόρφωση βρίσκεται στο ότι όπως σοφά έχει ειπωθεί, ζούμε τρεις ζωές γιατί είμαστε την ίδια στιγμή τρεις διαφορετικοί άνθρωποι μέσα στο ίδιο σώμα. Αυτοί που πιστεύουμε ότι είμαστε, αυτοί που πιστεύουν οι άλλοι ότι είμαστε και αυτοί που πραγματικά είμαστε. Και σε φάσεις περνάμε και από τα τρία επίπεδα, μόνο που είναι δύσκολο να ξεχωρίζεις ποιο είναι ποιο. Ανακοίνωση. Είμαι νεκρή.

Προσπαθώ να γεμίσω το χρόνο μου με δουλειές και ανούσιες ενασχολήσεις, για να μην προλάβω να συνειδητοποιήσω ότι είμαι νεκρή. Και όσο παρακολουθώ τα γεγονότα, όσο ακούω τις εξαγγελίες, όσο ακούω στο καφέ τους πάντες να γυρνάνε την κουβέντα από τις γκόμενες και την εθνική στα προεκλογικά, είμαι ακόμα πιο νεκρή. Όσο συνομήλικοι μου, λένε με ευκολία θέλω ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ γιατί στο ένα ή στο άλλο έχω το βύσμα για την τάδε θέση, και ξέρω ότι το εννοούν, έχω προλάβει να σαπίσω κιόλας.

Ακόμα πιο παραμορφωτικά είναι και τα διλήμματα που τίθενται σε τέτοιες συζητήσεις. Λέει ο άλλος, δε σου λέω ρε παιδί μου να ψηφίσεις ΠΑΣΟΚ, αλλά προτιμάς να έχεις υπουργό τον Πολύδωρα? Ιδού η ρόδος…Γιατί προτιμώ να έχω άλλον ξεφτίλα όμως;

Συμβουλή για τις εκλογές, ας παίξουμε τους νεκρούς ή τους τρελούς.