Κατηγορίες: του δρόμου
Όταν καθαρίζετε ξεκινάτε πάντα από το μπάνιο. Θέλει το πιο πολύ τρίψιμο και έχει προφανώς τη βρομοδουλειά. Αν το αφήσετε τελευταίο δεν θα το κάνετε. Ντακς;
Τι στον πούτσο είναι το αφρικανικό φρούτο marula;
Εκείνες τις μέρες περνούσαμε τα «κάτω» μας, και λέμε λοιπόν να κάνουμε κάτι. Είδαμε μία, έιδαμε δύο, έιδαμε τρείς ταινίες. Μετά κοραστήκαμε και από αυτή τν ασχολία. Οπότε είπαμε να κάνουμε καμιά βόλτα. Και κάναμε. Και γυρίσαμε ξανά σπίτι. Εκεί μαγειρέψαμε, εκεί ήπιαμε, εκεί καήκαμε. Και μετά ξαναβγήκαμε. Όσο και αν προσπαθούσαμε να συγκεντρωθούμε όμως σε μια κουβέντα τόσο πιο αποσπασμένοι ήμασταν. Και μας έκοψαν τη μία μπύρα. Και ας καθόμασταν τόσο κοντά. Υπήρχε φόβος. Αλλά φόβος γιατί; Η Θ. είπε ότι δεν εμπιστέυεται κανέναν, ειδικά εμάς που ουσιαστικά δεν μας ξέρει. Αλλά εμείς δεν ακούγαμε. Δεν μας ένοιαζε κιόλας να ακούσουμε. Αυτές οι συζητήσεις γίνονται χρόνια και χρόνια τώρα, μεγαλώσαμε πολύ για να συζητάμε ακόμα για το πώς κάνει κανείς φίλους. Ψέμματα; Δεν υπάρχει σχέδιο… Και καθώς η προσοχή μεταφερόταν στην μπύρα, είχαμε γύρω στους 70 πόντους απόσταση. Και υπήρχε φόβος. Αλλά τι σκατά φοβόσασταν; Μην εκτεθείτε; Μην σας παρεξηγήσει η δεσποινίς που ούτως ή άλλως τυφλή είναι; Αλλά είναι μόνο αυτή; Μην γυρνάτε τότε από εδώ και από εκεί αφιερώνοντας. Αν δεν έχετε το τουπέ του μπουζουξή μην το παλεύετε προς τα εκεί.
Και μετά όταν ο φόβος γινόταν απορία και ίσως μικρή θλίψη, τζούφ! Ξαφνικά η απόσταση έγινε τεράστια. Και ξανά στη μπύρα. Είναι κακό να την αγαπάς τόσο. Θα σου τη φέρει με πονοκέφαλο. Και όμως σε μας έφερε χαμόγελο, το οποίο διήρκεσε για κάνα 4ωρο. Και μετά ύπνός. Και μετά ξύπνημα και μετά καφές και τώρα;
Κατηγορίες: VAN NELLE
Ο σχεδιασμός βοηθάει τους ανθρώπους να έρχονται πιο κοντά! Ναι λοιπόν όταν κάποιος σχεδιάζει το σπίτι του και για αυτό το σκοπό καλεί ένα ολόκληρο επιτελείο ανθρώπων υποτίθεται ότι προσπαθεί να έρθει πιο κοντά στο στόχο του να αποκτήσει αυτό ακριβώς που θέλει. Γίνεται έτσι όμως; Ή καταλήγει να πείθεται, με βάση 5-10 στοιχεία που δίνει σε αυτό το «επιτελείο», για ένα αποτέλεσμα που είναι το αποτέλεσμα της φαντασίας του επιτελείου;
Και αν είναι έτσι αυτό είναι κακό; Ή είναι η κλίμακα της κατοικίας που το κάνει να φαίνεται παράξενο;
Σίγουρα είναι το σωστό. Αν αυτό υπήρχε σαν κοινή λογική στην Ελλάδα, ίσως το τοπίο γύρω μας να μην ήταν έτσι όπως είναι…
Κατηγορίες: Harakiri ή ιστοριες αγαπης
Γιατί ήμουν πάντα a diver, και ο πρώτος δίσκος των Interpol ήταν πάρα πολύ καλός.
Γιατί δεν ήθελα να φύγω έτσι χθες.
Γιατί μου τη σπάνε όλα.
Γι’αυτό.
Κατηγορίες: kaleidoscope
πολύ μου άρεσε. Την πήρα τυχαία (έχω καλό κριτήριο επιλογής!), την είδα και όταν μου άρεσε ακόμα περισσότερο, δεν εξεπλάγην καθόλου όταν είδα ότι παραγωγός είναι ο Wes Anderson (Rushmore, the Royal Tenenbaums, The life aquatic with Steve Zissou).
Συνδυάζει τα πάντα. Είναι σοκαριστική, αστεία και σπαρακτική στα περισσότερα σημεία. Έχει φοβερά χρώματα, αφού γυρίστηκε ολόκληρη σε φιλμ 16mm, και το γύρισμα έγινε με κάμερα χειρός!
Νιώθω ότι με αφορά. Ή τουλάχιστον μπορώ να την εκλάβω έτσι! Με αφορμή τις σχέσεις των μελών μιας οικογένειας μετά το διαζύγιο των γονιών, εξερευνάται η ψυχολογία των δύο παιδιών κυρίως, η οποία δεν αλλάζει δραστικά σε σχέση με το πώς ήταν πριν, αλλά κάθε τι παράξενο σε αυτήν γιγαντώνεται και παίρνει ολοκληρωμένη μορφή. Πόσο μάλλον στη φάση του ότι και οι δύο γονείς όντας συγγραφείς, τα έχουν αναθρέψει με σχετικά ανορθόδοξο τρόπο για τα δεδομένα της εποχής ( η ταινία αναφέρεται στο τέλος των 80’s), πιο ελεύθερα και καθόλου «παιδικά». Κριτικάρει όμως και αυτή τους την επιλογή. Το ποιος είναι το «καλαμάρι» και ποιος η «φάλαινα» στην ταινία, όπως λέει και ο τίτλος της, μεταφέρεται συνεχώς από ζεύγη σε ζεύγη χαρακτήρων.
Νομίζω ότι η περιγραφή μου την αδικεί, ειλικρινά πρέπει να την δείτε, όχι τόσο για την υπόθεση, όσο για το φοβερό χτίσιμο των χαρακτήρων και της αποκαθήλωσής τους στην πορεία της ταινίας.
* small hint : το τραγούδι των Pink Floyd “hey you”, εκτελεσμένο στην ταινία από τον Dean Wareham. Αρχικά ο σκηνοθέτης Noah Baumbach είχε κατά νου το “behind blue eyes” των who.
Κατηγορίες: VAN NELLE
Πέρασε λίγος καιρός, γεμάτος πολλά και διάφορα.
Πολιτικά δεν έχω νομίζω να σχολιάσω τίποτα, παρακολουθώ όλο αυτό το ηλίθιο πανηγύρι με το στόμα ανοιχτό και περιμένω να τελειώσει. Μισώ τη γελοιότητα, ειδικά όταν προσφέρεται τόσο πρόστυχα.
Σκόπευα να πάω να ψηφίσω, μέχρι που εχθές το μεσημέρι χτύπησε το τηλέφωνο σπίτι μου και μια γκόμενα με κάλεσε να πάω στη μεγάλη συγκέντρωση του Καραμανλή στην Αριστοτέλους. Έχουμε πιάσει πάτο. KISS MY ASS
Θα μιλήσουμε για παραμορφώσεις.
Το διάστημα μιας ζωής, όπου αυτή κυλάει κανονικά, εσύ νομίζεις ότι κάνεις μια προσπάθεια να τη ζήσεις, αλλά όταν κάθεσαι και το σκέφτεσαι βρίσκεις πως απλά ο χρόνος περνάει και πάει. Προτιμώ να μην κοροϊδεύω τον εαυτό μου, οπότε δεν θα πάω να δώσω σήμερα.
Η παραμόρφωση βρίσκεται στο ότι όπως σοφά έχει ειπωθεί, ζούμε τρεις ζωές γιατί είμαστε την ίδια στιγμή τρεις διαφορετικοί άνθρωποι μέσα στο ίδιο σώμα. Αυτοί που πιστεύουμε ότι είμαστε, αυτοί που πιστεύουν οι άλλοι ότι είμαστε και αυτοί που πραγματικά είμαστε. Και σε φάσεις περνάμε και από τα τρία επίπεδα, μόνο που είναι δύσκολο να ξεχωρίζεις ποιο είναι ποιο. Ανακοίνωση. Είμαι νεκρή.
Προσπαθώ να γεμίσω το χρόνο μου με δουλειές και ανούσιες ενασχολήσεις, για να μην προλάβω να συνειδητοποιήσω ότι είμαι νεκρή. Και όσο παρακολουθώ τα γεγονότα, όσο ακούω τις εξαγγελίες, όσο ακούω στο καφέ τους πάντες να γυρνάνε την κουβέντα από τις γκόμενες και την εθνική στα προεκλογικά, είμαι ακόμα πιο νεκρή. Όσο συνομήλικοι μου, λένε με ευκολία θέλω ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ γιατί στο ένα ή στο άλλο έχω το βύσμα για την τάδε θέση, και ξέρω ότι το εννοούν, έχω προλάβει να σαπίσω κιόλας.
Ακόμα πιο παραμορφωτικά είναι και τα διλήμματα που τίθενται σε τέτοιες συζητήσεις. Λέει ο άλλος, δε σου λέω ρε παιδί μου να ψηφίσεις ΠΑΣΟΚ, αλλά προτιμάς να έχεις υπουργό τον Πολύδωρα? Ιδού η ρόδος…Γιατί προτιμώ να έχω άλλον ξεφτίλα όμως;
Συμβουλή για τις εκλογές, ας παίξουμε τους νεκρούς ή τους τρελούς.
