wicked little town

Μα τι φεγγάρι είναι αυτό! Είναι ολοστρόγγυλο, ασημένιο και κρέμεται από παντού. Από τη γέφυρα Erasmus, από το παράθυρό μου, όταν όλα τα φώτα είναι σβηστά. Γαμάει το φεγγάρι. Όπως γάμησε και η βραδιά στο Rotown, σήμερα. Είχε προβολή του “A film about the pixies” και παρόλο που καθ’ όλη τη διάρκειά του ήμουν όρθια, γιατί κλασικά αργήσαμε να πάμε, ήταν καθηλωτικά. Ακόμα και οι ξενέρωτοι ψηλοί, που πηγαινοερχόντουσαν όλη την ώρα από μπροστά μου, ανανεώνοντας τις μπύρες τους, δεν κατάφεραν να με αποσπάσουν σε βαθμό να μου σπάσουν τα νεύρα. Ήταν ωραία γιατί, σε ένα μαγαζί που συνήθως είναι όλοι διασκορπισμένοι και κλεισμένοι στις παρέες τους, υπήρξε η αλλαγή του να είμαστε ο ένας πάνω στον άλλο παρακολουθώντας κάτι το οποίο ανετότατα μπορούσαμε να δούμε όλοι από τον υπολογιστή στο σπίτι, αλλά προτιμήσαμε να πάμε εκεί. Γιατί; Για τον ίδιο λόγο που οι ταινίες δεν συγκρίνονται όταν τις βλέπεις στο σινεμά με όταν τις βλέπεις στο σπίτι. Κάποια πράγματα είναι φτιαγμένα για να τα βλέπεις μεγάλα!

Στη συνέχεια είχε και μια τοπική μπάντα που θα έπαιζε κομμάτια από τους Pixies, αλλά αν έχετε δει και πώς τελειώνει το ντοκιμαντέρ, με αυτά τα παιδάκια που παίζουν και καλά Pixies, είναι όσο να χει επικίνδυνο να χαλάσεις έτσι απλά την ωραία ατμόσφαιρα που έφτιαξε το ντοκιμαντέρ.

Βγαίνουμε στο κωλόκρυο, (2 μπουφάν και ακόμα κρύωνα! Hello! Ιούλιος…!), “it is time for stormy weather”. Ποδηλατάκι λοιπόν και σπίτι; Όχι, όχι μια στιγμή. Βλέπω ένα φεγγάρι στον ορίζοντα, και τι φεγγάρι. Ένας τεράστιος λουκουμάς. Αλλαγή σχεδίων και βουρ για γέφυρα Erasmus. Είναι δύσκολη η κλίση της, αλλά μιας και την ανέβεις βρίσκεσαι σε αυτό που ονομάζεται Rotterdam και αποτελεί μια μοναδική στον κόσμο χτισμένη ουτοπία. Ουρανοξύστες και ουρανοξύστες και ουρανοξύστες στημένοι γύρω-γύρω, μια πραγματική τρισδιάστατη μακέτα, τα καλώδια της γέφυρας φωτισμένα μοβ, τα αυτοκίνητα, οι ποδηλάτες, το τραμ, το εστιατόριο απέναντι, η πασαρέλα. Ω μα είναι απίθανα, τροφή για το μάτι. «Α ρε τι ουραία ρε, θρουφή ρε!», που θα’ λεγε και ο Ανδρέας. “Blown away”, που θα έλεγαν οι άλλοι.