Κατηγορίες: Harakiri ή ιστοριες αγαπης
Με παίρνει τις προάλλες μια φίλη μου τηλέφωνο να δει τι κάνω και να μου πει τον πόνο της. Γνωριζόμαστε από το σχολείο, και από τότε που τη θυμάμαι, έχει πάντα μια νέα θεώρηση για το αντίθετο φύλλο, για την οποία είναι βέβαιη ότι θα δικαιωθεί.
Λέει λοιπόν η φίλη μου από τον Νότο, για έναν φίλο μου από το Βορρά που της γνώρισα και με τον οποίο ψήνεται κατάσταση, να ο τάδε το ένα, και ο τάδε το άλλο, και ξέρεις μωρέ. Μου ανακοινώνει την φοβερή της απόφαση να του στείλει σπανακόπιτα με courier από το Νότο στο Βορρά και εμένα πέφτει το σαγόνι μου. Αποφάσισε λέει να κάνει αυτή την αποστολή, γιατί ο φίλος αμφισβήτησε τηλεφωνικώς τις δυνατότητές της στις πίτες και άρα λέει το δυναμικό της να είναι γυναίκα του σπιτιού.
Μάλιστα…Αφήνοντας στην άκρη τη σημειολογία της πίτας, έχω την εξής απορία. Και ποια είναι δηλαδή η γυναίκα του σπιτιού; Αυτή που μπορεί και φτιάχνει πίτες και ελληνικό καφέ; Και τι σημασία έχει αν μπορεί να κάνει τα παραπάνω; Γιατί για μένα skill αποτελεί η δυνατότητα του να φτιάχνει κανείς (γυναίκα/άνδρας) νόστιμες πίτες και ωραίο ελληνικό καφέ. Ή ακόμα καλύτερα το να μπορεί κανείς (γυναίκα/άνδρας) να φτιάχνει τον καφέ του και το φαγητό του, για να μπορεί να επιβιώσει και χωρίς τη μανούλα. Και αυτά όχι ως κριτήριο για το τι γκόμενος ή γκόμενα είναι, αλλά περισσότερο μάλλον για το τι state of being πρεσβεύει.
Εντούτοις, η φίλη μου προσπαθούσε να με πείσει, ότι στη δύσκολη εποχή, λέει, που διανύουμε για τις σχέσεις μεταξύ ανδρών και γυναικών, η λύση έρχεται μέσα από τέτοιου είδους δράσεις. Τι είδους δράσεις δηλαδή ρε Δ.; Η γυναίκα λέει, πρέπει να πείσει τον άντρα, ότι είναι δούλα και κυρά, και ο άντρας να κάνει τις παραγγελιές του. Να τους θυμίσουμε ρε παιδί μου, μου λέει, την πιο κλασική εικόνα της γυναίκας, για να μην πλήγεται η δυναμικότητά τους…Μα ποιος διακηρύττει τέτοιες μαλακίες;
Αφενός, μισώ τις γενικεύσεις και αφετέρου, άμα προτού καν ξεκινήσει οποιαδήποτε προσωπική επαφή, το παιχνίδι περιορίζεται στις πίτες και την επιδοκιμασία τους, τότε πάρε το αυγό και κούρευ’το.
Κάτι τέτοιες μπαρούφες για γαμπρούς και νυφούλες, είναι που προκαλούν την κρίση που εντοπίζει η φίλη μου, νομίζω. Παρόλα αυτά, η πίτα στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται να δούλεψε…Και εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά!
7 σχόλια μέχρι στιγμής
Γράψτε ένα σχόλιο
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Κοίταξε… Η πίτα γενικά δουλεύει και ο έρωτας με τον έναν ή τον άλλον τρόπο πάντα περνάει από το στομάχι… Άλλωστε και η χυλόπιτα σαν πίτα λογίζεται!
Comment από harisheiz Ιουλίου 27, 2007 @ 9:59 μμδεν διαφωνώ, αλλά και οι δύο επέμεναν ότι δεν ήταν ζήτημα συμβολισμών, αλλά κυριολεκτικής προσβολής του skill “φτιάχνω ωραίες πιτούλες!”. Τεσπά, αφού δούλεψε για τα παιδιά, μήπως harisheiz να πάρεις ένα τηλ, το masa να μας στείλει καμιά συνταγή;
Comment από kissogram Ιουλίου 28, 2007 @ 7:06 πμαλλά τώρα σκέφτηκα ότι άμα είχε καμιά καλή συνταγή, θα το είχαμε καταλάβει….! (κακό) χιχιχιχιχιχιχιχιχι!
Comment από kissogram Ιουλίου 28, 2007 @ 7:07 πμΑυτό μου θύμισε εκείνο το ανέκδοτο που πάει ο υδραυλικός να φτιάξει το θερμοσίφωνο μιας ελαφρά ντυμένης κυρίας και αφού το φτιάχνει της λέει:
Comment από oxotnic Ιουλίου 28, 2007 @ 12:50 μμ-Λοιπόν, εγώ μετρητά δε δέχομαι. Η πίτες ή πίπες μόνο.
-Πίτες δεν ξέρω να φτιάχνω… άρα…
χιχιχι, εγώ είπα στα γύρω-γύρω δεν θα αναφερθώ, αλλά τα συμπεράσματα όπως λες είναι προφανή!
Comment από kissogram Ιουλίου 28, 2007 @ 1:24 μμδεν θα γράψεις την συνέχεια; Μπορείς να το κάνεις σαν το star wars, ξέρεις… episode 1, episode 2 κλπ. Πάντως νομίζω ότι όντως δούλεψε και η πίτα και ότι μάλλον ταιριάζουν!
Comment από harisheiz Αυγούστου 1, 2007 @ 12:05 μμθα σας την πω τη συνεχεια..! τωρα που τα ειδα και από κοντά! αλλά σιγα-σιγα!
Comment από kissogram Αυγούστου 20, 2007 @ 12:13 μμ